لغت نامه دهخدا
فراپوش. [ ف َ ] ( اِمص مرکب ) بیهوشی. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). حماقت و گولی و ابلهی و نادانی. ( ناظم الاطباء ).
فراپوش
فرهنگ عمید
بیهوش، ازهوش رفته.
جمله سازی با فراپوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عیب مردم اگر فراپوشی رو فراپوش ورنه خاموشی
