غفره

( غفرة ) غفرة. [ غ ُ رَ ] ( ع اِ ) پوشش چیزی. ( منتهی الارب ). آنچه بدان چیزی را بپوشند، یقال: اغفروا هذا الشی بغفرته؛ ای اصلحوه بما ینبغی أن یصلح به. ( اقرب الموارد ). || غفرة الامر؛ سزاوار آن کار. ( منتهی الارب ). معنی مجازی غفره است. رجوع به معنی اول شود.
غفرة. [ غ َ رَ ] ( ع اِ ) نوع و هیأت آمرزش، یقال: غفر اﷲ له غفرةً حسنة. ( ناظم الاطباء ). میتوان قیاساً آن را بنای نوع از غفر دانست.
غفرة. [ غ َ ف ِ رَ ] ( ع ص ) مؤنث غَفِر. ( منتهی الارب ): امراءة غفرة القفا؛ زن با موی پس گردن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به غَفِر شود.
غفرة. [ غ ِ رَ] ( ع مص ) غفرةِ خدا ذنب کسی را، آمرزیدن و پوشیدن گناه او را. ( از منتهی الارب ): غفر اﷲ ذنبه غفراً و غِفرَةً حسنة؛ غطی علیه و عفا عنه. ( از تاج العروس ).
غفرة. [غ ِ ف َ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ غَفر. ( منتهی الارب ). ج ِ غَفر و غُفر. ( اقرب الموارد ). رجوع به غَفر و غُفر شود.

روپوش که با آن روی چیزی را بپوشانند.

💡 چون چهره غفره گشته از زردی بوده چمنی چو صورت غفرا

💡 وانکس که بخواند سمر ما نه شگفت است گر بیش نخواند سمر غفره و غفرا