لغت نامه دهخدا
غزاز. [ غ ُزْ زا ] ( ع ص، اِ ) احسان و نیکی کنندگان با خویش و فرزند و همسایه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). البررة بالقرابات و الاولاد و الجیران. ( اقرب الموارد ). قیاساً میتواند جمع غازّ باشد.
غزاز
جمله سازی با غزاز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 صدف آخر نه هم ز صحبت در گشت غزاز رنگ چهرهٔ غر؟
