غرابان
مترادفها
کلاغها
لغت نامه دهخدا
غرابان. [ غ ُ ] ( ع اِ ) دو غراب. تندی پایین سرین متصل بالای ران یا استخوان باریک پائین استخوان تنک. ( از منتهی الارب ). دو انتهای ورکین پائین که پشت قسمتهای فوقانی ران قرار دارند، و گفته اند دو استخوان باریک پائین تر ازفراشه است. ( از اقرب الموارد ). رجوع به غراب شود.
فرهنگ فارسی
دو غراب تندی پایین سرین متصل بالای ران یا استخوان تنک دو انتهای ورکین پائین که پشت قسمتهای فوقانی ران قرار دارند و گفته اند دو استخوان باریک پائین تر از فراشه است
جمله سازی با غرابان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در زمستانشان اگر محبوس کرد آن غرابان را خدا طاووس کرد
💡 بهر جویی یکی آیینه بنهاده به کار اندر غرابان بر سر آیینه چون آیینهدار اندر
💡 خود از بهر غرابان لاشه مردار میشاید شما را عشق کل ای عندلیبان گلستانی
💡 در آسمان تاریک و ابری، دستههای بزرگی از غرابان در حال پرواز بودند که با صدای سیاه خود، فضای آرام روستا را آشفته میکردند.
💡 شنیدن صدای غرابان در هنگام غروب خورشید، همیشه یادآور پایان یک روز طولانی و بازگشت پرندگان به آشیانههای خود در میان درختان است.
💡 برخی افسانههای قدیمی معتقد بودند که حضور غرابان در نزدیکی خانهها، نشانهای از تغییرات ناگهانی در آب و هوا یا حوادث است.