عم زاده

عم زاده. [ ع َ دَ / دِ ]( ص مرکب، اِ مرکب ) پسرعمو. ( ناظم الاطباء ). پسرعم. پسر نیای پدری. دخترعمو. دختر نیای پدری:
فرستاد کس نزد عم زاده خویش
که در طنجه بنهاده بودش ز پیش.اسدی ( گرشاسب نامه ص 243 ).میان دو عم زاده وصلت فتاد
دو خورشیدسیمای مهترنژاد.سعدی.

عموزاده، پسرعم، پسرعمو.

پسر عمو پسر عم پسر نیای پدری

💡 که ای راد، عم زاده ی شاه دین سرافراز و از دوده ی راستین

💡 جوانمرد عم زاده ی شاه دین به تیغ ستم کشته ی را ه دین

💡 که عم زاده ی شاه و سالار ما فتادند از تیغ کین چون زپا

💡 سوی طنجه نزدیک عم زاده باز فرستاد و او راه را کرد ساز

💡 گرانمایه عم زاده ی خویشتن که بیدار جان است و پاکیزه تن

💡 پس از قتل عم زاده ی شاه دین دگر هانی آن کشته ی راه دین