علم الیقین

۱. دانستن چیزی به کمال یقین که هیچ شک و شبهه در آن نباشد.
۲. (تصوف ) مرحله ای از سلوک، پیش از عین الیقین و حق الیقین که سالک در آن به حقایق پی می برد.

( اسم ) علم یقین نه حافظ را حضور درس خلوت نه دانشمند را علم الیقینی. ( حافظ )

رجوع شود به:یقین (عرفان)

[ویکی شیعه] عِلْمُ الْیَقین، اولین مرتبه از مراتب سه گانه یقین در عرفان اسلامی در کنار عین الیقین و حق الیقین، به معنای یقینی که با دانش و از راه دلیل به دست می آید.
علم الیقین در اصطلاح عرفان اسلامی به معنای دریافت و دانشی است که از راه دلیل و استدلال به دست می آید و هیچ گونه شبهه ای در آن نیست.
قرآن کریم در آیات چهارم و پنجم سوره تکاثر به «علم الیقین»، تصریح کرده است: کلاََّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقِینِ، لَترََوُنَّ الجَْحِیمَ (ترجمه: چنان نیست که شما خیال می کنید اگر شما علم الیقین (به آخرت) داشتید، قطعاً جهنّم را خواهید دید!). مفسران با استناد به این آیات گفته‎اند اگر انسان «علم الیقین» داشته باشد، می تواند واقعیت ها را در همین دنیا مشاهده کند و سپس به مراحل بالاتر یقین دست پیدا کند.

💡 قطب دهم علی نقی راه دین گشاد بر روی طالبان در علم الیقین گشاد

💡 در بدی من مرا علم الیقین حاصل شدست وین نه از جهل تو باشد گر نکودانی مرا

💡 تا نیابی در حریم عشق راه کی بود علم الیقین عین الیقین

💡 اندر الهیکم بیان این ببین که شود علم الیقین عین الیقین

💡 یارب به حق دانش باقر امام مؤمنین آن کاشف علم الیقین وان والی ملک ولا

💡 نزد ارباب نظر علم الیقین باشد همه کوهیا اسرار توحیدی که انشا کرده‌ای