لغت نامه دهخدا
طشت نگون. [ طَ ت ِ ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ).
طشت نگون. [ طَ ت ِ ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ).
کنایه از آسمان است
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بر سرم گر نهند طشت نگون در شب تار من ز راه درون
💡 چو دیدم کاس و طاس او شدستم از این طشت نگون خم به خم سیر