لغت نامه دهخدا
طالع مسعود. [ ل ِ ع ِ م َ ]( ترکیب وصفی ) بخت فرخنده. اختر فیروز. ستاره میمون. و رجوع به طالع میمون و طالع سعد شود:
رایت منصور او را فتح باشد پیشرو
طالع مسعود او را بخت باشد پیشکار.منوچهری.امروز کزو طالع مسعود شده ستم
از دهر کی اندیشم وز بیم زوالش.ناصرخسرو ( دیوان چ مینوی ص 207 ).قاضی صدر ششم را طالع مسعود تو
مقتدای فتوی صاحبقرانی آمده.سنائی.چون فلکت طالع مسعود داد
عاقبت کار تو محمود باد.نظامی.