صومعه دار

لغت نامه دهخدا

صومعه دار. [ ص َ / صُو م َ ع َ / ع ِ ]( نف مرکب ) دارنده صومعه. راهب. رهبان:
تنهاروی ز صومعه داران شهر قدس
گه گه کند بزاویه خاکیان مقام.خاقانی.حافظ بکوی میکده دایم بصدق دل
چون صوفیان صومعه دار از صفا رود.حافظ.نقدها را بود آیا که عیاری گیرند
تا همه صومعه داران پی کاری گیرند.حافظ.

فرهنگ عمید

راهب، زاهد: نقدها را بُوَد آیا که عیاری گیرند / تا همه صومعه داران پی کاری گیرند (حافظ: ۳۷۶ ).
* صومعه داران فلک: [قدیمی، مجاز] ملائکه، فرشتگان.

فرهنگ فارسی

دارنده صومعه

جمله سازی با صومعه دار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 حافظ به کوی میکده دایم به صدقِ دل چون صوفیانِ صومعه دار از صفا رود

💡 گر کند چشم تو بر گوشه نشینان نظری مستی و عربده در صومعه دار اندازد

ریحانه یعنی چه؟
ریحانه یعنی چه؟
شهرت یعنی چه؟
شهرت یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز