صدر بار

صدر بار. [ ص َ رِ ] ( ترکیب اضافی،اِ مرکب ) پیشگاه. بالای مجلس. صدر مجلس:
در خدمت تو آمده مخدوم پیشگان
بسته به صدر بار تو چون بندگان کمر.سوزنی.خورشیدوار نور دهد بر همه جهان
جمشیدوار چون بنشیند به صدر بار.سوزنی.رجوع به صدر شود.

پیشگاه

💡 در آن بساط همایون که صدر بار توئی فلک نشاند خورشید را بصف نعال

💡 قبله جمله جهانداران صدر بار قدر طغان خانست

💡 تا نفس داری رسانم ای عجب هر نفس صدر بار جانت را بلب

💡 قبله ابنای ایامست صدر بار تو زانکه در ایام تو در هیچ صدری نیست بار