شهیدا

اسم: شهیدا (دختر) (فارسی، عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: šahidā) (فارسی: شهيدا) (انگلیسی: shahida)
معنی: شاهد، حاضر، کسی که در راه خدا کشته شود، ( شهید، الف اسم ساز )، ( در عرفان ) آن که در پرتو تجلیات معشوق محو شود

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شهد (۱۶۰ بار)

💡 این است ره حق که بیان کرد نسیمی والله شهیدا و کفی الله شهیدا

💡 در عشق رخ تو عاشقی، کو ما صار شهیدا انه مات

💡 اما ما قد اعطی خاتما فی رکوعه و صار شهیدا و هو بین التشهد

💡 وَ کَفی‌ بِاللَّهِ وَکِیلًا ای کفیلا و شهیدا بذلک.

💡 الاآنست که پس پردۀ اسباب و چهرۀ احباب محتجب است، نظر مجنون هرچند بر جمال لیلی است، اما لیلی آینه‌ای بیش نیست و لهذا قال: می عشق و عف و کتم و مات، مات شهیدا نظر مجنون در حسن لیلی بر جمالی است که جز آن جمال همه قبیح است و اگرچه مجنون نداند. ان الله جمیل: غیر او را نشاید که جمال باشد.