لغت نامه دهخدا
سیلاب کند. [ س َ / س ِ ک َ ] ( ن مف مرکب، اِ مرکب ) زمینی را گویند در کوه و صحرا که آب و سیل آنرا کنده و رخنه ها در آن افکنده باشد و آن رخنه ها را نیز سیلاب کند خوانند. ( برهان )( آنندراج ). زمینی که سیلاب آنرا کنده باشد. ( فرهنگ رشیدی ). زمینی در کوه و صحرا که توجبه آنرا کنده و رخنه ها در وی افکنده باشد. ( ناظم الاطباء ):
چگونه راهی، راهی درازناک و عظیم
همه سراسر سیلابکند و خاره و خاک.بهرامی.