لغت نامه دهخدا
سگالنده. [ س ِ ل َ دَ / دِ ] ( نف ) جوینده. خواهان:
سپاهی به کردار کوچ بلوچ
سگالنده جنگ و برآورده خوچ.فردوسی. || اندیشنده:
سگالنده فال چون قرعه راند
ز طالع تواند همی نقش خواند.نظامی.سگالنده کاردان وقت کار
ز دشمن بدشمن شود رستگار.نظامی.