سرمادرمانی

معالجۀ بعضی از بیماری ها به وسیلۀ سرما.

سرمادرمانی یا کرایوتراپی ( به انگلیسی: Cryotherapy ) به روشی درمانی گفته می شود که در آن بخشی از بدن بیمار یا کل بدن او در معرض سرما و کاهش دما قرار می گیرد. اصطلاح کرایوتراپی بین سال های ۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰ میلادی، از دو واژهٔ یونانی ( κρυο ) به معنای سرما و ( θεραπεια ) به معنای درمانی گرفته شد. هدف از کرایوتراپی کاهش سوخت وساز سلولی، افزایش بقای سلولی، کاهش التهاب، کاهش درد و اسپاسم، انقباض عروق است.
از موارد کاربرد کرایوتراپی می توان کنترل و درمان بیماری سالک، بواسیر، یبوست، دردهای پس از جراحی در پرتودرمانی، از بین بردن چربی های اضافهٔ بدن، درمان میخچه و زگیل را نام برد.
به خاطر اثرات مثبت بسیار، سرما به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. برای کنترل درد و ورم مفید است، کوفتگی ها را محدود می کند، به انقباض ماهیچه ها کمک می کند و استفاده های بسیار دیگر. می شود از یخ، استخرهای آب سرد، حمام متضاد و شیوه های دیگر هم استفاده کرد. هدف اما همیشه ثابت است. این که ریکاوری و بازیابی انجام شود. معروف ترین خصوصیت سرما، کاهش احساس درد است. وقتی ماهیچه آسیب می بیند، سرمادرمانی کمک خواهد کرد.
سوزش، درد و تسکین درد واکنش های طبیعی به این موضوع هستند. هر احساس دیگری ( به جز سردرد شدید ) به دقت بررسی می شود و عوارض جانبی زیر نظر گرفته می شود. نشستن بیش از اندازه در وان سرد، اعضای داخلی بدن را به مشکل می اندازد. حضور بیش از پنج دقیقه ای در استخری که دمای آن زیر ده درجه باشد، باعث افت شدید فشار خون می شود. از خطرات احتمالی می توان به گشادی عروق خونی و کاهش فشار خون اشاره کرد. همچنین سرما باعث کم شدن اکسیژن در بافت ها خواهد شد. سرما، قدرت عضلات را کاهش می دهد. اگر بی حسی به وجود آمده از در معرض یخ بودن به درازا بکشد، باعث سرمازدگی و آسیب دیدن اعصاب پوست می شود.

💡 درمان ویروس اچ‌پی‌وی تنها با تقویت سیستم ایمنی بدن است. روش‌هایی مانند لیزر کربن دی‌اکسید، سرمادرمانی با نیتروژن مایع، اینترفرون آلفا، و فوتودینامیک تراپی با آمینولولونیک اسید صرفاً برای از بین بردن زائده‌ها انجام می‌شود. میزان بازگشت ضایعات بالا بین ۴۵ تا ۹۰ درصد است.