سبز طاق

سبز طاق. [ س َ ] ( اِ مرکب ) کنایه از فلک. ( رشیدی ).

آسمان.

کنایه از فلک

💡 بدانخدای که بی گرد موکب امرش غبار صبح برین سبز طاق ننشیند

💡 هر شب به صورت شفق از عکس خون دل رنگین کنم کتابه این سبز طاق را