زرتار

زرتار. [ زَ ] ( ص مرکب ) چیزی که از تارهای زر ساخته باشند چون طره زرتار که بر گوشه دستار زنند. ( آنندراج ). دارای تارهای طلا. ( فرهنگ فارسی معین ):
مباش در پی زینت که طره زرتار
به فرق مرده دلان شمع بر مزاربود.صائب ( از آنندراج ). || زربفت. ( فرهنگ فارسی معین ). || که تار زرین دارد. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). تارهایی برنگ زر چون گیسوی زرتار و اشعه زرتار آفتاب و جز اینها:
بگشود گره ز زلف زرتار
محبوبه نیلگون عماری.دهخدا.

ویژگی پارچه ای که تارهای زر در آن به کار برده باشند، پارچۀ زردوزی شده، زربفت، زری.

( صفت ) دارای تارهای طلا زربفت.
چیزی که از تار های زر ساخته باشند چون طره زرتار که بر گوشه دستار زنند زر بفت که تار زرین دارد

💡 از ریاضت در گداز دل چو پا قایم کنی همچو شمعت هیچ باک از کسوت زرتار نیست

💡 مباش در پی زینت که طره زرتار به فرق مرده دلان شمع برمزاربود

💡 چنانکه نقره کند صبحدم مس شب را لباس تار تو زرتار می‌کند مهتاب

💡 طبع قاری چو عروسیست که دایم کوید شرب کو تافته کو اطلس زرتار کجاست

💡 ای اطلس زرتار غم عشق چه جنسی کاین دیبه بیرنگ بهر کارگهی نیست