رسن باز

رسن باز. [ رَسَم ْ ] ( نف مرکب ) رسبازنده. ریسمان باز. ( ناظم الاطباء ) ( از شعوری ج 2 ورق 6 ). کسی که روی ریسمان برود و بازیها کند. ( فرهنگ نظام ). آنکه در بالای ریسمان کارهای شگفت آور کند. بندباز. ( فرهنگ فارسی معین ). ریسمان باز و بندباز و دارباز، و آن از انواع بازیگران بود که چوبها یا نیهای بلند بر ریسمان در زمین استوار کنند و بر آن ریسمانها و چوبها و نیها برآیند و انواع بازیهای غریب کنند، و آنرا در عرف هند فت گویند که تلفظ آن بر غیر دشوار است. ( از آنندراج ):
تحقیق سخنگوی نخیزد ز سخن دزد
تعلیق رسباز نیاید ز رسن تاب.خاقانی.پای رسن باز که گردد به راه
کی به رسن بررود از روی چاه.امیرخسرو دهلوی ( از فرهنگ نظام ).کنی اگر ره باریک آدمیت سر
مده ز کف چو رسن باز لنگر خود را.محمدسعید اشرف ( از نظام ).

= بندباز

( صفت ) آنکه در بالای ریسمان کارهای شگفت آور کند بند باز.

💡 بیا که زلف رسن باز هندو آسایت شبی دراز بمهتاب می کند بازی

💡 هله ای غنچه نازان چه ضعیفی و چه یازان چو رسن باز بهاری بجه از چنبر روزه

💡 هر زمان بر من دلخسته کمین بگشاند آن دو هندوی رسن باز کمند اندازش

💡 تن من شد چو رسن زلف تو چنبر،چه شود که رسن باز دلم گوشه چنبر گیرد؟

💡 تحقیق سخن گوی نخیزد ز سخن دزد تعلیق رسن باز نیاید ز رسن تاب

💡 خورشید جهانتاب تو از شب شده طالع هندوی رسن باز تو برمه زده خرگاه