زایل شدن

زایل شدن. [ ی ِ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) زائل شدن. برطرف شدن. دورشدن: سلو؛ زائل شدن اندوه عشق. ( تاج المصادر ) ( دهار ): پس در این باب نامه توان نبشت چنانکه بدگمانی آلتونتاش زایل شود. ( تاریخ بیهقی ). چون از خلیفه این بشنودم عقل از من زایل شد. ( تاریخ بیهقی ).
چون علت زایل شد و بگشاد زبانم
مانند معصفر شد رخسار مزعفر.ناصرخسرو.خلل از ملک چون شود زایل
جز به رای وزیر و تیغ امیر.ناصرخسرو.دارو سبب درد شد اینجا چه امید است
زایل شدن عارضه و صحت بیمار.( از کلیله و دمنه ).گرچه بیدل رنگ آتش خانه، از ما ریختند
از جبینم چون شود داغ فنا زایل نشد.میرزا بیدل ( از آنندراج ). || بسرآمدن. بپایان رسیدن: و این وقت سال سی ویکم بود از هجرت، ملک پارسیان زایل شد و اسلام قوت گرفت. ( فارسنامه ابن البلخی ص 112 ).
بزرگی از او دان و منت شناس
که زایل شود نعمت ناسپاس.سعدی ( بوستان ). || فانی شدن. ( ناظم الاطباء ):
نور این خورشید اگر زایل شود
نورآن خورشید جاویدان بود.عطار.زایل شود هرآنچه بکلی کمال یافت
عمرم زوال یافت کمالی نیافته.سعدی.

بر طرف شدن دور شدنبه سر آمدنفانی شدن

💡 و از آداب مرید آن بود که صدر نجوید و خویشتن را شاگرد و مرید نطلبد که مرید چون مراد گردد پیش از فرو مردن بشریّت او و زایل شدن آفت ازو، او محجوب بود از حقیقت، و از اشارت و تعلیم او هیچکس را فایده نباشد.

💡 دارو سبب درد شد اینجا چه امید است زایل شدن عارضه و صحت بیمار