زایران

زایران. [ ی ِ ] ( اِ ) ج ِ زایر به فارسی:
عطای تو بر زایران شیفته است
سخای تو بر شاعران مفتتن.فرخی.مالی بزایران و شاعران بخشید.( تاریخ بیهقی ص 422 ).

زائران
رجوع شود به:زیارت

💡 زر تو زایران تو آنسان که میبرند گویی نهاده اند بر تو بزینهار

💡 خاک این در شو که پیش همت دریا دلش زایران را پاک کردن از گنه کمتر سخاست

💡 نثار کردی بر زایران خزانهٔ خویش خزانهٔ ملکان سربسر نثار تو باد

💡 خورشید از افق نتواند سفید شد از جوش زایران در آن فلک جناب

💡 کنم به خاک ره زایران درگاهت همین درر که بسفتم به دست عجز نثار

💡 باد چون زایران به بستان تاخت آنگه از بوی خوش گرفت نوا