ریواج

ریواج. [ ری ] ( اِ ) رستنی که ریواس نیز گویند. ( ناظم الاطباء ) ( از شرفنامه منیری ) ( از آنندراج ).ریباس. ریواس. ریواص. ( یادداشت مؤلف ):
ز کوه آرمت کبک کوهساری
زپشته برق و ریواج بهاری.( ویس و رامین ).غذا سمانی و عدسی و ریواج و... موافق تر باشد. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
زر بستانی از ارکی برداری
ما را گل و باقلی و ریواج آری.انوری.

= ریواس١

( اسم ) گیاهی است از تیره ترشکها ( هفت بندها ) که گونه خوراکی ریوند چینی است. ساقه های هوایی و دمبرگهای آن محتوی مواد ذخیرهای و اسیدی است و بدین جهت مورد استفاده خوراکی قرار میگیرد ریباس اشغرغ اشطیاله. یا شربت ریواس شربتی که با عصاره ریواس تهیه کنند.

💡 همچو ریواج پروریده شدست وقت از بیخ برکشیدن اوست

💡 از بیابان عدم می رسد اکنون ریواج مکنش عیب اگر بی سر و پا می آید

💡 مگو که بهر چه عریان بود چنین ریواج که او زعین بیابان اسیر می آید