راز خاک

راز خاک. [ زِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از سبزه و ریاحین است. راز زمین. ( آنندراج ).

کنایه از سبزه و ریاحین است. راز زمین.

💡 نی که بر خاک گشت آب روان هیچ شد آب راز خاک زیان

💡 از برای زیر خاکی راز خاک زنده گرداند ترا دانای پاک

💡 در چمن حشر نیستان کردند راز خاک از زبان سوسن پرس

💡 سبزه وش شاید که راز خاک بر صحرا نهیم باده حمرا ز جام لاله حمرا زدیم

💡 تخم امید جهانی تشنه جولان اوست تاکه راز خاک بردارد دلارام بهار

💡 خدایگانا، تا روز چند بنمایم که با ستاره کند راز خاک آن درگاه