خوش سیما

کلمه «خوش‌سیما» به کسی گفته می‌شود که چهره و ظاهرش زیبا و دلنشین است و جذابیت ظاهری دارد. این اصطلاح بیشتر برای توصیف زیبایی صورت، چشم‌ها، لب‌ها و هماهنگی اجزای چهره به کار می‌رود. خوش‌سیما بودن نشان‌دهنده ظاهری آراسته و دلپذیر است که مورد توجه دیگران قرار می‌گیرد. این واژه در ادبیات فارسی، شعر و متون کلاسیک برای توصیف شخصیت‌های زیبا و جذاب بارها به کار رفته است. ویژگی‌های خوش‌سیما معمولاً شامل متانت، جذابیت طبیعی و تناسب اجزای صورت است. این اصطلاح تنها به زیبایی ظاهری محدود نمی‌شود و گاهی با رفتار و منش نیکو نیز همراه است. این صفت می‌تواند برای زنان و مردان به کار رود و تأکید بر جذابیت و آراستگی فرد دارد. در مجموع، «خوش‌سیما» یعنی کسی که چهره و ظاهرش زیبا، جذاب و دلنشین است و هماهنگی و آراستگی در ظاهر او مشهود است.