لغت نامه دهخدا
( ذاتیة ) ذاتیة. [ تی ی َ ] ( ع ص نسبی ) تأنیث ذاتی. ج، ذاتیات.
( ذاتیة ) ذاتیة. [ تی ی َ ] ( ع ص نسبی ) تأنیث ذاتی. ج، ذاتیات.
( صفت ) مونث ذاتی: عوارض ذاتیه.
تانیث ذاتی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مناسب آنکه ذاتیه است بالعین میان حق و عبد آنراست وجهین
💡 شنو زارائک التوحید باری که آن اسمای ذاتیه است آری
💡 ابا این جمله فقدان و قصورم مدار از رحمت ذاتیه دو رم