لغت نامه دهخدا
دورس. [ دَ رَ] ( اِ ) گیاهی سمی که خربق نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). شوکران است. ( تحفه حکیم مؤمن ). گیاهی است که تخم آن را شوکران گویند و خوردن بیخ آن جنون آورد و به دورس تفتی معروف است زیرا که آن را از تفت یزد آورندو به عربی طحماء گویند. ( از برهان ) ( از آنندراج ).