خط سریانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] خط سریانی به یکی از رسم الخط های قرآنی اطلاق می شود.
اعراب جاهلی پیش از اسلام با خط سریانی که اساس و پایه خط کوفی است آشنا بودند. از شواهد مؤید این مطلب، حذف «الف» در کلماتی مثل «کتاب» و «رحمان» در خط کوفی است که قاعده ای شایع در خط سریانی است.
همانندی خط سریانی با خط آرامی
سریانیان قومی سامی نژاد و خویشاوند با قوم آرامی هستند. خط سریانی با اندکی تغییرات همان خط آرامی و متاثر از خط یونانی است. آثار باقی مانده به زبان و خط سریانی پیش از مسیحیت اندک است؛ اما آثار سریانی پس از آن عهد که غالبا ترجمه و تفسیر تورات و انجیل و مسائل دینی و سروده های مذهبی است، بسیارند.
جمله سازی با خط سریانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آغاز دوران اسلامی مسلمانان تلاش کردند قرآن را به نگارش درآورند؛ و عدهٔ کمی از آن‌ها که نوشتن می‌توانستند شامل «علی‌بن ابی طالب»، «عمربن خطاب» و «طلحه بن عبیدالله» قرآن را به نگارش درآوردند. در این نگارش از حروف الفبای نبطی یا خط سریانی (سطرنجیلی) استفاده شد. خط‌های نبطی و سریانی هر دو از خط آرامی منشأ گرفته بودند. در این خط ابهامات زیادی بود و حروف بدون نقطه نوشته می‌شدند و مصوت‌های کوتاه و برخی مصوت‌های بلند مانند «ا» در میان واژه‌ها نوشته نمی‌شد.
💡 هنگامی که زبان عربی در هلال حاصل‌خیز به‌عنوان زبان غالب تثبیت شد، متون با زبان عربی و به خط سریانی نوشته می‌شدند. زبان مالایالم نیز به خط سریانی نوشته می‌شد و سریانی مالایالم نامیده می‌شد.
