لغت نامه دهخدا
خرمن گدا. [ خ ِ / خ َ م َ ن ِ گ َ/ گ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از توده غله ای است که خوشه چینان جمع کرده باشند. ( برهان قاطع ).
خرمن گدا. [ خ ِ / خ َ م َ ن ِ گ َ/ گ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از توده غله ای است که خوشه چینان جمع کرده باشند. ( برهان قاطع ).
کسی که برای گدایی بر سر خرمن ها می رود، گدای سر خرمن.
توده ای از غله است که خوشه چینان جمع کرده باشند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بخوان و خانه ات گر شکر و زر شود خرمن گدا و دزد ناید