خاینده

خاینده. [ ی َ دَ / دِ ] ( نف ) بدندان نرم کننده را گویند. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
- ژاژ خاینده؛ یاوه گو. هرزه گو. بی ربط و یاوه حرف زن. آنکه سخنان یاوه و نامربوط میگوید. آنکه یافه گوید. آنکه در کلام مواظبت گفتار خود نکند و هر پرت و نامربوطی که بدهان آید بیرون ریزد.

جونده، کسی که چیزی را با دندان نرم می کند.

بدندان نرم کننده را گویند

💡 چند از پی نان برپا در پیش کسان چون خوان خاینده هردونی چون گوشت برای نان