غرقه گاه

غرقه گاه. [ غ َ ق َ / ق ِ ] ( اِ مرکب ) جای عمیق از آب که امکان خلاصی در آن متصور نباشد. ( آنندراج ). غرقگاه. آنجا که غرق شوند:
بس کس که اوفتاد در این غرقه گاه غم
چشم خلاص داشت، سفینه اش وفا نکرد.خاقانی.

جای غرق شدن.

( اسم ) جای غرق شدن غرقه گاه.

💡 چنین که بحر غمت را کرانه نیست پدید ز غرقه گاه هلاکم کناره باید کرد

💡 بس کس که اوفتاد در این غرقه گاه غم چشم خلاص داشت سفینه‌ش وفا نکرد