زاییده

زاییده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) مولود. فرزند. زاده. || بوجود آمده. نتیجه. ثمره.

۱. پیدا شده.
۲. به دنیا آمده، مولود، فرزند، زاده.

💡 این سخن برای آن‌کس است که او به سخن محتاج است که ادراک کند، اما آنک بی‌سخن ادراک کند با وی چه حاجت سخن است؟ آخر آسمان‌ها و زمین‌ها همه سخن است پیش آن‌کس که ادراک می‌کند و زاییده از سخن است که کُنْ فَیکُوْنُ پس پیش آنکه آواز پست را می‌شنود، مشغله و بانگ چه حاجت باشد؟

💡 درست است که شخص حقوقی نیز در یک روزی به وجود می‌آید و در روزی هم به پایان می‌رسد، ولی گفتن اصطلاح تولد یا مرگ به این قبیل اشخاص، به دور از معنی است. برای اشخاص حقوقی، به جای تولد، روز تإسیس و به جای مرگ، انحلال به کار می‌رود زیرا تولد به معنای به وجود آمدن از راه زاییده شدن است هرچند مجازاً به هر پیدایشی گفته شود.

💡 در مهد هستی ام دل چون تن دهد به آرام؟ زاییده مادر دهر، بر خشت اضطرابم

💡 چو فضله ییست که زاییده از غذای لطیف هرآنکسی که مباهات میکند بنسب

💡 ما چو زاییده و پرورده آن دریاییم صاف و تابنده و خوش چون در مکنون باشیم