زبان ترکمنی

[ویکی فقه] تُرْکَمَنی، از زبان های ترکی نو، زبان مردم ترکمن و زبان رسمی کشور ترکمنستان است. ترکمنی از زبان های آلتایی و از شاخه اغوز (شاخه ای از زبان ترکی) است و گویشوران به این زبان بیشتر در ترکمنستان و شمال شرقی ایران و نواحی شمالی افغانستان سخن می گویند.
زبان ترکمنی، براساس تقسیم بندی کامری،
Comrie، B، ج۴، ص۱۸۸، Turkic Languages، International Encyclopedia of Linguistics، ed W Bright، New York/Oxford، ۱۹۹۲.
مرکز اصلی رواج زبان ترکمنی، جمهوری ترکمنستان است؛ اما ترکمنی زبانان را در جمهوری های ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان، نیز در ایران، افغانستان، پاکستان و ترکیه نیز می توان یافت.
Comrie، B، ج۴، ص۱۸۸، Turkic Languages، International Encyclopedia of Linguistics، ed W Bright، New York/Oxford، ۱۹۹۲.
ترکمن های ایران که از۴ طایفۀ تکه، گوکلان، نخورلی و یموت هستند
گلی، امین، تاریخ سیاسی و اجتماعی ترکمنها، ج۱، ص۲۳۹، تهران، ۱۳۶۶ش.
...

💡 سیمین‌شهر در جنوب شرق گُمیشان (گُمیش‌تپه) واقع شده و از آنجا که گمیش در زبان ترکمنی به معنای سیم و نقره است ممکن است نام‌گذاری سیمین‌شهر به این پیشینه مرتبط باشد.

💡 واژه آرتیک در زبان ترکمنی به معنی اضافه است. این نام یکی از نخستین مهاجران در این منطقه بود.

💡 ترکمن‌های افغانستان گروهی ترک‌زبان و سنی‌مذهب کوچکتری هستند که به زبان ترکمنی صحبت می‌کنند. جمعیت ترکمن‌ها در افغانستان حدود ۹۲۲ هزار تن برآورد می‌شود. ترکمن‌های افغانستان بیشتر در نواحی شمالی و شمال غربی در مجاورت مرز افغانستان با ترکمنستان زندگی می‌کنند.