کلمه «صَبَرْتُمْ» در زبان عربی از ریشه «صبر» گرفته شده و شکل صرفی آن فعل دوم شخص جمع ماضی است که به معنای «شکیبایی کردید» یا «بردباری نشان دادید» ترجمه میشود. این واژه در متون عربی و قرآن بهطور گسترده برای بیان توانایی انسان در تحمل سختیها، مصائب و مشکلات زندگی به کار رفته و نشاندهنده صفت اخلاقی شکیبایی و استقامت است. صَبَرْتُمْ شامل مفهوم تحمل دشواریها بدون ناله یا عصبانیت و انجام دادن وظایف یا گذراندن مراحل دشوار با بردباری و خویشتنداری است. این فعل به صورت جمع دوم شخص به کار رفته و مخاطب آن گروهی از افراد هستند که تجربهای مشترک از صبر و مقاومت داشتهاند. از نظر دستوری، صَبَرْتُمْ فعل ماضی و کامل است که بر استمرار عمل یا تجربه گذشته تأکید دارد و نشان میدهد که شکیبایی آنها بالفعل رخ داده است.
صبرتم
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی صَبَرْتُمْ: صبر کردید(کلمه صبر به طور کلی به معنای حبس و نگهداری نفس است در برابر عمل به مقرراتی که عقل و شرع معتبر میشمارند و یا ترک چیزهایی که عقل و شرع اقتضاء میکنند که نفوس را از ارتکاب آن حبس کرد.)
ریشه کلمه:
صبر (۱۰۳ بار)
جمله سازی با صبرتم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی گفت، «این قسمت نه برای خدای تعالی است که بی عدل است». خبر به رسول (ص) آوردند. روی وی سرخ شد و رنجور شد. آنگاه گفت، «خدای تعالی بر برادرم موسی (ع) رحمت کناد که وی را بیش برنجانیدند و صبر کرد و خدای عزوجل همی گوید، «اگر شما را عقوبتی رسد و مکافاتی کنید هم چندان کنید و اگر صبر کنید نیکوتر»، «و ان عاقبتم فعاقبوا بمثل ما عقوبتم و لئن صبرتم لهو خیر للصابرین».