شانه ای

شانه ای. [ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی ) ( برگ مرکب... ) نام برگچه هایی است که در دو طرف دُم برگ اصلی و در امتداد و موازات آن قرارگیرند. چون: برگ گل سرخ و اقاقیا و گردو و غیره و بطور کلی نباتات تیره نخود و قسمتی از نباتات تیره گل سرخ دارای برگهای مرکب شانه ای میباشند. تعداد برگچه های آنها در گونه های مختلف متفاوت میباشد و در بعضی از گونه ها به یک و یا یک زوج تقلیل می یابد و برگهای مرکب شانه ای نیز ممکن است به برگهای مرکب جزء تقسیم گردند مانند انواع اکاسیا و جغجغه و شب خسب و غیره. این قبیل برگها را دوشانه ای مینامند. ( از گیاه شناسی ثابتی ص 252 ).

{pinnate} [زیست شناسی- علوم گیاهی] ویژگی بخش یا اندامی با ظاهر یا ساختاری شبیه به پر در گیاهان

💡 نیست در زلف سیاهش، گرم جولان شانه ای خویش را بر دود شمعی می زند پروانه ای

💡 چندان زدش که او را بر جا نماند دیگر نه شانه ای و پشتی نه گردنی و نه دوشی

💡 مژه بر هم نزند در دل شبهای دراز شانه ای را که سر زلف سخن در پیش است

💡 چندان زدش که او را بر جا نماند دیگر نه شانه ای و پشتی نه گردنی نه دوشی

💡 چون ندارم دسترس بر طره طرار او درگلستان شانه ای برزلف سنبل می زنم

💡 نیست بر دست کسی چشم پریشان خاطران زلف ماتم دیدگان را شانه ای در کار نیست