شاه اسماعیل دوم

از شاهان صفویه

[ویکی شیعه] شاه اسماعیل دوم (۹۴۴ - ۹۸۵ قمری) سومین شاه صفوی که پس از وفات پدرش شاه تهماسب به حکومت رسید و حدود یک سال و شش ماه حکومت کرد.
مهم ترین شاخصه حکومت وی، سستی در احکام شیعی، پس از رسمی شدن مذهب تشیع در ایران و همچنین قتل بسیاری از برادران و مدعیان سلطنت و همچنین مخالفان می باشد. بنابرنقلی وفات وی به وسیله سم بود.
اسماعیل دوم، فرزند تهماسب در سال ۹۴۴ قمری به دنیا آمد. او در دربار رشد کرد و به تحصیل فنون نظامی پرداخت.

💡 ۱۹ روز پیش از مرگ وی در ۲۴ شعبان ۹۸۵ هجری قمری، ستاره دنباله‌داری از جهت غرب ظاهر گردید. شاه اسماعیل دوم که همانند دیگر شاهان صفوی به سعد بودن ساعت برای انجام کار و تأثیر ستارگان بر سرنوشت آدمی اعتقاد زیادی داشت و به علاوه خود را در نجوم صاحب‌نظر می‌دانست ظهور ستاره دنباله‌دار را که به گمان او نشانه مرگ زودرس پادشاهی بود، به فال بد گرفت و نگران زندگی خود گردید.

💡 بدینگونه در همان ابتدای پادشاهی ۴ تن از برادرانش را کشت و ۵ تن از عموها و برادرزادگان را که می‌ترسید به صورت مدعیانش درآیند، هلاک کرد. برادر بزرگش محمد میرزا، حاکم فارس و پسرانش مثل عباس‌میرزا که از این کشتار در امان ماندند، به دلیل دوری‌شان از پایتخت بود؛ هرچند تصمیم وی به قتل آن‌ها با مرگ مشکوک خودش در ۱۳ رمضان سال ۹۸۵ قمری به سرانجام نرسید. وی پس از کسب قدرت، ۱۱ نفر از برادران و برادرزادگان و فرزندانش را کشت و یک برادر خود را نیز کور کرد. وی به بهانه ایجاد و حفظ امنیت در کشور، صوفیان را قتل‌عام کرد. شاه اسماعیل دوم بر خلاف شاه اسماعیل اول و شاه تهماسب یکم، مردم عادی را قتل‌عام ننمود.