شادانی
کلمه «شادانی» به معنای حالت شادی و خوشی، سرور و خوشحالی است و نشان‌دهنده احساس روحی خوشایند در انسان است. این واژه در ادبیات فارسی برای توصیف لحظات فرح‌بخش و روحیه‌ای سرشار از نشاط به کار رفته است. شادانی می‌تواند ناشی از موفقیت، دیدار عزیزان، جشن‌ها یا هر رخداد خوشایند دیگر باشد. در شعر و نثر فارسی، این واژه معمولاً با آرامش روح و لبخند همراه است و حالتی مثبت و دلپذیر را منتقل می‌کند. برخلاف خوشی گذرا، شادانی اغلب به عنوان حالتی مستمر یا عمیق در نظر گرفته می‌شود که بر ذهن و روح انسان تأثیر می‌گذارد. فرهنگ لغت‌ها نیز این واژه را به شاد بودن و سرور داشتن تعریف کرده‌اند. به طور خلاصه، شادانی هم حالت روحی خوش و هم نماد نشاط و لذت از زندگی است و یکی از ارزش‌های مهم انسانی و فرهنگی به شمار می‌رود.
مترادف‌ها
شادی، شادمانی، مسرت، سرور، خوشی
متضادها
غم، اندوه، حزن
لغت نامه دهخدا
شادانی. ( حامص مرکب ) شادی. آسودگی خاطر. شادمانی. بهجت. ابتهاج. استبهاج. سرور. مسرت. فرح:
بدان نامه بر شد که شادان بزی
که شادانی و خسروی را سزی.فردوسی.
شادانی. ( اِخ )... خواجه ابوبکر. رجوع به شاذانی و شاذان شود:... نزدیک برودخانه گوری است از آن یکی از صحابه و مشهدی است از آن خواجه ابوبکر شادانی. ( تاریخ گزیده ص 834 و 835 ).
فرهنگ عمید
شادی، شادمانی، خوشحالی.
جمله سازی با شادانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 چون مرا شادان ببیند جفت غمگینی شود چون مرا غمگین ببیند یار شادانی بود
💡 ترا باد ابر افزونی ترا دل باد شادانی عدو را باد غمگینی و جان و تن به نقصانی
💡 هواخواهان تو بادند جفت ناز و شادانی بداندیشان تو بادند یار سختی و زاری
