لغت نامه دهخدا
قابی. ( ع ص ) نعت فاعلی از قبو. فراهم آورنده به انگشتان. || بلند برآورنده بنا را. || چیننده زعفران. ( از منتهی الارب ). و رجوع به قابیه شود.
قابی. ( ع ص ) نعت فاعلی از قبو. فراهم آورنده به انگشتان. || بلند برآورنده بنا را. || چیننده زعفران. ( از منتهی الارب ). و رجوع به قابیه شود.
فراهم آوردن بانگشتن یا بلند بر آوردنده بنا را.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر بیابند زنگیی خسته زنگ و قابی دو بر گلو بسته