غارت زده

غارت زده. [ رَ زَ دَ /دِ ] ( ن مف مرکب ) کسی که مالش را غارت کرده باشند.

کسی که مالش را غارت کرده باشند.

( صفت ) کسی که مالش را به غارت برده باشند.

💡 کلبه ام گردید همچون گلشن غارت زده لطف اگر سازی بروید از در و دیوار گل

💡 در دل غم و در دیده نگه بی تو غریب است غارت زده اسباب تجمل نشناسد

💡 در، خانهٔ غارت زده را باز گذارند تا روی تو رفت از نظرم خواب ندارم

💡 مال غارت زده از حاکم ده باید جست گرگ را نیست گنه جرم شبان خواهد بود

💡 بی‌دلان را خبری از دل غارت زده نیست که صف غمزهٔ او بی‌خبر از جا برخاست

💡 بر مزرع غارت زده گر دخل نویسد باید که به مساح و به حراز ستاند