عاس

عاس. [ عاس س ] ( ع ص، اِ ) شبگردنده گرد شهر. ( منتهی الارب ). پاسبان. ج، عَسَس و عَسیس. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
عاس. ( اِخ ) بطنی است از آل عمران از آل کثیر.یکی از قبائل حضرموت. ( معجم قبائل العرب ج 2 ص 701 ).

شبگرد، گزمه، پاسبان، عسس وعسیس جمع
بطنی است از آل عمران از آل کثیر یکی از قبائل حضر موت.

💡 فرو جست عاس از کمینگه چو شیر فرو بست دست کو شیرگیر

💡 جهانجوی عاس آمد آن شیر زوش یکی هدیه دارد پی شه بدوش

💡 بدی پیش یل عاس خنجر گذار کزو دخت شه کرده بد خواستار

💡 کشنده منم عاس را پای دار چو دیدم ترا بسته ای شهریار

💡 به زندان مهراج کردش به بند جهان جوی را عاس ناارجمند

💡 بدو عاس گفت ای شه نامدار مخور غم دل خویش رنجه مدار