ظاهر نگر

ظاهرنگر. [ هَِ ن ِ گ َ ] ( نف مرکب ) آنکه به معنی امور ننگرد و به صور اکتفا کند.

آنکه بمعنی امور ننگرد و بصور اکتفا کند.

💡 جذبهٔ دل برده شیرین را به کوه بیستون مردم ظاهر نگر تهمت به گلگون بسته‌اند

💡 اظهر است از نور دیده در نظر ظاهر نگر این چنین ظاهر نکوئی تا که چو ظاهر شود