لغت نامه دهخدا
ظاهرنگر. [ هَِ ن ِ گ َ ] ( نف مرکب ) آنکه به معنی امور ننگرد و به صور اکتفا کند.
ظاهر نگر
فرهنگ فارسی
آنکه بمعنی امور ننگرد و بصور اکتفا کند.
جمله سازی با ظاهر نگر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جذبهٔ دل برده شیرین را به کوه بیستون مردم ظاهر نگر تهمت به گلگون بستهاند
💡 اظهر است از نور دیده در نظر ظاهر نگر این چنین ظاهر نکوئی تا که چو ظاهر شود
