طاقت شکن

طاقت شکن.[ ق َ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) که طاقت برد و تاب و توان بشکند و بزداید. و رجوع به طاقت فرسا و طاقت زدا شود.

شکنندۀ طاقت، آنچه تاب وتوان را از بین ببرد.

( صفت ) آن که طاقت و شکیب ببرد آنچه که تاب و توان بزداید.
که طاقت برد که تاب و توان بشکند و بزداید.

💡 محتشم عشوهٔ طاقت شکن ساقی بزم اگر اینست دگر می‌شکنم سوگندی

💡 دوری فکن دو همدم از هم طاقت شکن دو عاشق از غم