دارالسلطنه

مترادف‌ها

پایتخت، مرکز حکومت

لغت نامه دهخدا

دارالسلطنه. [ رُس ْ س َ طَ ن َ ]( ع اِ مرکب ) پایتخت. دارالخلافه. || لقب تبریز. || لقب اصفهان. || لقب تهران. || قزوین. و آن را باب الجنه نیز گویند. || لقب کابل. || لقب لاهور.
|| لقب هرات. ( مسکوکات ایران رابینو ص 98 ).

فرهنگ عمید

پایتخت، محل اقامت پادشاه.

فرهنگ فارسی

عنوان شهر (( شماخی ) ) است.
هرات
پایتخت

جمله سازی با دارالسلطنه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 چو دولت در رکاب اسپ شاهی به دارالسلطنه گشتند راهی

💡 پس از نابینا شدن امیر مبارزالدین، او مدتی در قلعهٔ طبرک اصفهان و دژ سپید فارس، به زندان بود تا آنکه شاه شجاع او را به شیراز آورد و در دارالسلطنه اقامت داد و قرار بر آن شد که شاه شجاع به نیابت پدر پادشاهی کند، اما پس از چندی فاش شد که امیر مبارزالدین، بینایی را بازیافته و در تدارک فروگرفتن شاه شجاع و کشتن اوست. پس شاه شجاع باری دیگر، امیر مبارزالدین را محبوس ساخت تا آنکه در سال ۷۶۵ در قلعهٔ بم به بیماری، وفات یافت.

💡 در دوران قاجار، شهر تهران به عنوان دارالسلطنه شناخته می‌شد و مرکز اصلی تصمیم‌گیری‌های سیاسی و اداری تمام قلمروهای تحت حاکمیت شاه بود.

💡 هر بار که سفیران کشورهای خارجی به دارالسلطنه سفر می‌کردند، پروتکل‌های بسیار پیچیده‌ای برای استقبال از آن‌ها در دربار اجرا می‌شد تا شکوه حکومت حفظ شود.

💡 معماری و ساختار شهری در دارالسلطنه نشان‌دهنده قدرت و اقتدار حکومتی بود که از طریق بناهای عظیم و کاخ‌های باشکوه خود را به نمایش می‌گذاشت.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران