ابطحی یک اصطلاح عربی و فارسی است که به معنای منسوب به ابطح میباشد. ابطح به یک منطقه خاص در نزدیکی مکه مکرمه در عربستان سعودی اشاره دارد که در تاریخ اسلام اهمیت ویژهای دارد. این منطقه به معنای گودال یا زمین پست است و به زمینهای پست و هموار اشاره دارد.
ابطح به عنوان یک منطقه در حومه مکه شناخته میشود و در تاریخ اسلام به دلیل وقایع مختلفی که در آنجا رخ داده، اهمیت دارد. در زمان پیامبر اسلام (ص) و در دوران اولیه اسلام، این محل به عنوان محلی برای تجمع مسلمانان و انجام فعالیتهای اجتماعی و سیاسی شناخته میشد.
این اصطلاح ممکن است به افرادی که از این منطقه هستند یا به نوعی با آن مرتبط اند، اطلاق شود. به عنوان مثال، برخی از علمای اسلامی یا شخصیتهای تاریخی ممکن است به این نام شناخته شوند.
من میروم به شام و، تو خوش خفته ای به خاک ای سبط سید عرب ابطحی لقب
ناآرامیهای اهواز در سال ۱۳۸۴، شورشی تند در ۲۶ فروردین ۱۳۸۴ بود که در آغاز توسط جمعی از ایرانیهای عرب، در اعتراض به نامهای منسوب به دولت رخ داد. تظاهر کنندگان مدعی شده بودند که محمدعلی ابطحی طی نامهای به رییس سازمان برنامه و بودجه از او خواسته عربهای خوزستان را به بیرون از این استان کوچ دهند و سایر اقوام بویژه آذریها را به این استان کوچ دهند. این دونفر نامه را جعلی اعلام کردند. این ناآرامیها ۴ روز به طول انجامید.
در فروردین سال ۱۳۸۴، نامهای در چند وبسایت منتشر شد[نیازمند یادکرد دقیق] که در آن بر تصمیم شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران، برای تغییر ترکیب جمعیتی عربهای خوزستانی تأکید شده بود. این نامه امضای محمدعلی ابطحی رئیس دفتر محمد خاتمی رئیسجمهور وقت ایران را به همراه داشت. تاریخ نامه مربوط به سال ۱۳۷۷ بود که دومین سال ریاست جمهوری محمد خاتمی است. به این ترتیب این نامه در سال ۸۴ بهطور گسترده در خوزستان منتشر شد.
ایا ستارهٔ بطحا و یثرب ای که ز قدر به چشم یثربی و ابطحی به سان ضوی
