تنگ تنگ

تنگ تنگ. [ ت َ ت َ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) عدل عدل. باربار. بقچه بقچه:
دوصد جامه و زیور رنگ رنگ
بسنجیده و ساخته تنگ تنگ.شمسی ( یوسف و زلیخا ).تنگ شکر حدیث ترا بندگی کند
کاندر عبارت تو شکر هست تنگ تنگ.سوزنی.در پله ترازوی اعمال عمر ما
طاعات دانه دانه و عصیان تنگ تنگ.سوزنی.بخشنده ای که بخشد و بخشید بی دریغ
دینار بدره بدره و دیبای تنگ تنگ.سوزنی.تا اسب تنگ بسته نگیرم ز مدح میر
نگشایم از خرک جرس هجو تنگ تنگ.سوزنی.از چمن انگیخته گل رنگ رنگ
وز شکر آمیخته می تنگ تنگ.نظامی. || بسیار فراوان. ( ناظم الاطباء ). || سخت متصل و پیوسته. بسیار نزدیک. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ):
مرگ اگر مرد است گو نزد من آی
تا در آغوشش بگیرم تنگ تنگ
من ازو عمری ستانم جاودان
او ز من دلقی رباید رنگ رنگ.؟

(تَ. تَ ) (ق. ) بار بار، بسیار زیاد.

عدل عدل. بار بار

بار بار، بسیار زیاد.

💡 با ما نساخت گرچه به بازار نیکوئی صد ره ز شکر آن دهن تنگ تنگ برد

💡 خلق تو با باربار عود مطرا نطق تو با تنگ تنگ قند مکرر

💡 چه غم ز تلخی ایّام غم مرا که مدام شکر ز مصر لبت تنگ تنگ می‌آید

💡 چه کردم من ای چرخ کز بهر من کشی اسب کین را همی تنگ تنگ

💡 هم بیدریغ بخشد و هم بی مضایقه دینار بدره بدره و دیهای تنگ تنگ