جاله

جاله. [ ل ْ ل َ ] ( ع ص ) قوم از خانمان رفته. ( منتهی الارب ). جماعتی که از خانمان و وطن کوچ کرده باشند. ( اقرب الموارد ). جلای وطن کنندگان. || معرب لاتینی، گال مازو، مازون، مازی، عفص. ( فرهنگ فرانسه به فارسی نفیسی ).
جاله. [ ل َ ] ( اِ ) چیزی باشد که از چوب و علف برهم بندند و چند مشک پرباد بر آن نصب کنند و برآن نشسته از آبهای عمیق بگذرند. ( برهان ). کلک در دزفولی. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). چند پوست گاو پرباد که بر آن چوب و علف برهم بندند و برآن نشسته از آبهای ژرف بگذرند. و بعضی گفته اند چوبی چند که بر یکدیگر بندند و مشکی چند پرباد کرده بر زیر آن تعبیه کنند. ( فرهنگ رشیدی ):
جز جاله فضل ای برادر
از بهر جهالتت گذر نیست.دبولی ( از آنندراج ).|| ژاله. ( انجمن آرای ناصری ) ( فرهنگ رشیدی ).
جاله. [ ل َ ] ( اِخ ) دهی است در سیستان.صاحب مرآت البلدان آرد: جدید الاحداث است و سکنه ندارد و در سیستان قرار دارد. ( مرآت البلدان ج 4 ص 84 ).

(لِ یا لَ ) (اِ. ) قطعاتی از چوب و تخته که به مشک های پر باد بندند و در آب اندازند و روی آن نشسته از آب عبور کند.

خیک های بادکرده ای که چند تکه چوب و تخته به آن ببندند و برای عبور از آب بر آن بنشینند.

چندتکه چوب وتخته که به خیک های بادکرده ببندندو، بر آن بنشینندواز آن عبورکنند
( اسم ) قطعاتی از چوب و تخته که بمشک های پر باد بندند و در آب اندازند وروی آن نشسته از آب عبور کند.
دهی در سیستان

قطعاتی از چوب و تخته که به مشک‌های پر باد بندند و در آب اندازند و روی آن نشسته از آب عبور کند.

💡 و روی انّه قال (ص) اللّهم انّما انا بشر فمن دعوت علیه فاجعل دعائی رحمة له فانزل اللَّه تعالی: «وَ یَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَیْرِ».و قیل معنی الآیة: یدع الانسان بالبلاء علی نفسه کما یدعو بالعافیة لنفسه و هو استعجاله لغده، و فی معناه یقول الشّاعر:

💡 مثله ان اثقل الیوم المخاض حره اوقعتها فی ردی لم تغنها احجالها

💡 مقدار پروتئین سویا دو برابر سایر دانه‌های روغنی است اما درصد روغن آن از سایر دانه‌های روغنی رایج کمتر است. وجود پروتئین زیاد سبب شده‌است که کنجاله روغن کشیده شده آن برای تغذیه انسان بسیار مناسب باشد.

💡 خود جز از سیرت زنان یکسر نیست سیر علی‌العجالهٔ ما

💡 کین تو چو یک گنجد هر کس که بدل دارد زان تیر که خود داری کنجاله کش از کونین