تریبون. [ ت ِ ] ( فرانسوی، اِ ) مؤلف فرهنگ نظام در ذیل کلمه «تریبون » ( ؟ ) آرد: این لفظ فرانسوی است لیکن در خود فرانسه بمعنی سکو و منبر است نه میز خطابه. ( فرهنگ نظام ج 2 ). مأموری که حفظ حقوق مردم را بر عهده داشت. ( ایران باستان ج 3 ص 2297 ). این کلمه از تریبونوس لاتینی اخذ شده و در روم قدیم به صاحب منصب قضایی اطلاق می شده که وظیفه او دفاع از حقوق و منافع ملت بود.و شاید بهمین جهت و بطور اخص در ایران به میز خطابه مجلس شورای ملی اطلاق گردید و رفته رفته به میز خطابه و سخنرانی هم گفته اند. و رجوع به تریبونوس شود.
۱. میز بلندی که جلوی آن پوشیده است و سخنران در هنگام صحبت پشت آن می ایستد.
۲. جایی که یک فرد یا یک گروه، عقاید و آرا خود را بیان می کنند.
کرسی سخنرانی، جایگاه مرتفع درمحلهای سخنرانی، که خطیب وسخنران درکنار آن سخنرانی میکند
مولف فرهنگ نظام در ذیل کلمه ( تریبون ) آرد: این لفظ فرانسوی است لیکن در خود فرانسوی بمعنی سکو و منبر است نه میز خطابه.
تریبون ( به فرانسوی: Tribune ) به منصب های گوناگون نظامی و مدنی در روم باستان اشاره دارد.
تریبون های نظامی ( tribuni militum ) در اصل فرماندهان پیاده نظام بوده اند. در ابتدای جمهوری هر لژیون ۶ تریبون داشت. برخی از آن ها توسط کنسول ها یا سایر فرماندهان نظامی و برخی دیگر توسط مردم برگزیده می شدند.
منصب تریبون مردم tribuni plebis از قرن ۵ پیش از میلاد ایجاد و به یکی از قدرتمندترین مقام ها در روم باستان تبدیل شد. از ۷۴۷۵ پیش از میلاد، تریبون های مدنی توسط مجمع پلبی ها ( concilium plebis ) که از غیراشراف تشکیل می شد، برگزیده می شدند. قدرت آن ها از طریق اعمال حق وتو بر اعمال کلانترها و سایر مقامات هم ردیف با خودشان اعمال می شود. در ۴۵۰ پیش از میلاد تقریباً ۱۰ تریبون در روم موجود بوده است. آن ها همچنین حق اعلام جرم علیه مخالفان دولت را نیز داشتند. از ۳۰۰ پیش از میلاد بسیاری از قانون گذاری ها نیز توسط این مقامات آغاز می شد، چراکه قانون گذاری در شورای عوام راحت تر از مجمع چنتوراتا بود.
تِرِیبون (tribune)
در روم باستان عنوان برخی قضات پلبین ها که همه ساله، برای دفاع از منافع مردم عادی انتخاب می شدند؛ در اوایل قرن ۵پ م فقط دو نفر به این سمت برگزیده می شدند، اما بعدها شمار آنان به دَه نفر رسید. آنان حق رد تصمیم های همۀ قضات دیگر را داشتند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حسن روحانی در ۲۴ دی به «آشغال» نامیدن معترضان از تریبون نماز جمعه تهران واکنش نشان داد، او گفت «هر کسی میآید خیابان یا خس و خاشاک است یا گوساله و آشغال؟ چرا به مردم بیاحترامی میکنیم؟ همه را به یک چوپ نرانیم. دقیق حرف بزنیم. مخصوصاً در تریبونهای مقدس، دقیقتر حرف بزنیم.»
💡 علی اکبر حسینی در انتخابات دوره چهارم مجلس شورای اسلامی بعنوان سر لیست جامعه روحانیت مبارز با کسب از بیش از ۹۳۰۰۰۰ رأی نماینده اول مردم تهران شد. در مجلس پنجم وی نقش مهمی در ماجرای استیضاح عطاءالله مهاجرانی، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت اول محمد خاتمی، داشت و در جلسه استیضاح در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۷۸ پشت تریبون مجلس رفته و از سیاستهای فرهنگی وزیر ارشاد انتقاد کرد.
💡 او در کنار ژولیوس سزار در طول جنگهای گالی از سال ۵۴ قبل از میلاد یک لگاتوس (فرمانده یک لژیون) بود و سپس تحت نظر پومپیئوس در ۵۰ ق. م خدمت کرد. در طول جنگ داخلی میان سزار و پومپیئوس (۴۹ ق. م) در جناح سزار قرار گرفت و نخست در هیسپانیا ــ شاید بهعنوان تریبون سربازان[یادداشت ۱] ــ و سپس در آسیای صغیر خدمت کرد.
💡 در ۴۹۳ ق. م، کاسیوس برای دومینبار به کنسولی برگزیده شد و همکارش پوستوموس کومینیوس بود. این دو کنسول در طول بستنشینی تودهها و تأسیس منصب تریبونهای مردمی کنسولیشان را آغازیدند.
