بیدلا

بیدلا. [ دِ] ( اِ مرکب ) بیدلانه. ( از رشیدی ) سخنان بیربط و هذیان را گویند. ( برهان ) ( از جهانگیری ) ( هفت قلزم ). هذیان. سخنان پریشان بیمعنی که بیدلانه گفته شود یعنی دل از آن خبردار نباشد. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). کلام بیمعنی. سخن یاوه و بیهوده. ( ناظم الاطباء ):
سخن جای دگر بردم از آن سردی بیفتادم
نشاید بیدلا گفتن بیا تا بگذرم زینها.نزاری.

(دِ ) (اِمر. ) هذیان، سخنان بی معنی.

هذیان، سخنان بی معنی.

💡 دلبر اگر بکلبه احزان بیدلان روزی بروی مهر درآید چه می شود

💡 اثر نمی کندش در دل و نمی داند که ناله سحر بیدلان اثر دارد

💡 چشم بدمستش به قصد بیدلان در هر نگاه دست از مژگان به تیغ ابروی دلکش زند

💡 قسمت ما بیدلان زین گِرد خوان هر صبح و شام نعمت الوان خون دل مرتب می‌رسد

💡 عاشق کجا و جرأت بوس و کنار یار؟ ما بیدلان به آتش پروانه سوختیم

💡 ببر، ای باد صبح‌دم، بده ای پیک نیک‌پی سخن عاشقان بدو، خبر بیدلان به وی