بی حال

۱. بی رمق، سست، ناتوان.
۲. آن که حال خوشی ندارد.

( صفت ) ۱ - آنکه حال خوشی ندارد بی رمق. ۲ - وارفته شل. ۳ - بیعرضه.

ضعیف، خسته (از نظر جسمانی)
افسرده و ناراحت
بی‌ذوق

💡 افتاد اها حزین در قدم محمل نازت بی تابی حال دل او را ز درا پرس

💡 مبین خرابی حالم که زیر طاق سپهر هزار تعبیه پنهان در آب و خاک منست

💡 آشفته جا به طره‌ات کرد مگر که تا شبی حالت خویش مو به مو گوید با تو روبه‌رو

💡 گفتم به پایان آورم در عمر خود با او شبی حالا به عشق روی او روزی به پایان می‌برم

💡 تا گم نگردی از خود گنجی چنین نیابی حالی چنین نیابد گم گشته از ملاقات