بهایی

بهایی. [ ب َ ] ( ص نسبی ) گران بها. پرقیمت. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). || فروشی. قابل سودا. ( فرهنگ فارسی معین ). فروختنی. قیمتی: من گفتم یا هذا این ناقوس بهایی است گفت چه خواهی کردن این را. ( تفسیر ابوالفتوح رازی ). رجوع به بهائی شود. || نوعی پارچه بغدادی. ظاهراً منسوب به بهاءالدین نامی. ( فرهنگ فارسی معین ).
بهایی. [ ب َ ] ( اِخ )رجوع به بهاءالدین عاملی معروف به شیخ بهائی شود.
بهایی. [ ب َ ] ( ص نسبی ) منسوب به بهأاﷲ است. رجوع به بهأاﷲ شود.

(بَ ) [ ع - فا. ] (ص نسب. ) ۱ - منسوب به بهاء. ۲ - پیرو آیین بهاء، پیروان میرزا حسینعلی نوری، معروف به بهاءالله که بعد از باب کار وی را دنبال کرد و کتب و رسالات بسیاری نوشت که مهمترین آنها کتاب ارض اقدس است.
( ~. ) (ص نسب. ) گرانبها، پرقیمت، فروشی، قابل سودا، نوعی پارچة بغدادی.

۱. قیمتی، گران بها، قیمت دار.
۲. فروشی.
پیرو فرقۀ بهائیت.

( صفت ) ۱ - گرانبها پر قیمت. ۲ - فروشی قابل سودا. ۳ - نوعی پارچه بغدادی

منسوب به بهاء.
پیرو آیین بهاء، پیروان میرزا حسینعلی نوری، معروف به بهاءالله که بعد از باب کار وی را دنبال کرد و کتب و رسالات بسیاری نوشت که مهمترین آنها کتاب ارض اقدس
گرانبها، پرقیمت، فروشی، قابل سودا، نوعی پارچة بغدادی.

💡 الزبده فی الاصول مهم‌ترین اثر شیخ بهایی در اصول است. تاریخ نگارش آن یعنی سال ۱۰۱۸ ق و به قولی در سال ۱۰۰۵ ق، حکایت از اهمیت آن دارد، زیرا اوایل قرن یازدهم، عصر سیطره اخباریان در حوزه فقه و اصول شیعی بوده‌است.

💡 - یکم آذرماه ۱۳۸۷، سهیلا مطلبی، شهروند بهایی، بدون ارائه احضاریه دستگیر شد و بدون حکم بازرسی منزل وی، مورد تفتیش قرار گرفت.

💡 پر بهایی از میان گم شدکه هرکمگشته‌ای هرچه باشد پربها، در جنب او معدود نیست

💡 بیشتر ساکنان استان، مسلمان و پیرو مذهب شیعه‌اند. در بعضی مناطق، مذهب اهل سنت و یارسان نیز وجود دارند. در ضمن اقلیت‌های مذهبی مانند مسیحی، یهودی و بهایی نیز، به تعداد بسیار اندکی، ساکن هستند.

💡 دل خویش کرده‌ام خوش به متاع کم‌بهایی که زلعل او به صد جان نخریده‌ام هنوزش