جنباننده

جنباننده. [ جُم ْ ن َن ْ دَ / دِ ] ( نف ) محرک. حرکت دهنده. تکان دهنده: دوم قوت جنباننده که بتأیید او حیوان به جنبد. ( چهارمقاله ).
بی تکلف پیش هر داننده هست
آنکه با جنبنده جنباننده هست.مولوی.

تکان دهنده.

💡 و آن قوتها که نبات داشت با خود آورد و دو قوت او را در افزود یکی قوت اندر یافت که او را مدرکه خوانند که حیوان چیزها را بدو اندر یابد و دوم قوت جنباننده که بتأیید او حیوان بجنبد و بدانچه ملائم اوست میل کند و از آنچه منافر اوست بگریزد و او را قوت محرکه خوانند.

💡 پس یقین در عقل هر داننده هست اینک با جنبنده جنباننده هست

💡 که جنباننده این نقش و معنی‌ست چو بادی رقص‌های شاخ بیدیست

💡 دل بیاری ده که بی‌عونش نجنبد دل ز جای نه زبادی دان که جنباننده در اعضاستی

💡 تو هر جنبنده را بین کو خداگوست یقین داند که جنباننده با اوست