جلالت
کلمه جلالت در زبان فارسی به معنای عظمت، بزرگی و شکوه است. این واژه به طور کلی برای توصیف ویژگیهای مثبت و برجسته افراد، اشیاء یا مفاهیم به کار میرود. جلالت اغلب به صفات و ویژگیهای الهی، انسانی یا اجتماعی اشاره دارد که نشاندهنده مقام و منزلت بالای آنهاست.
کاربرد:
این واژه معمولاً در متون ادبی، مذهبی و فلسفی برای توصیف خداوند، شخصیتهای بزرگ و نیکوکار، یا مفاهیم والای انسانی به کار میرود. به عنوان مثال، در ادبیات فارسی، شاعران و نویسندگان از این واژه برای بیان عظمت و شکوه خداوند یا شخصیتهای تاریخی استفاده میکنند.
معانی مرتبط:
واژههای مرتبط با جلالت شامل عظمت، شکوه، عالیرتبهگی و بزرگی هستند که هر کدام به نوعی به مفهوم بزرگی و شکوه اشاره دارند.
مثال:
جلالت و عظمت خداوند در آفرینش جهان نمایان است.
مترادفها
عظمت، شکوه، بزرگی
متضادها
ذلت، خواری، حقارت
فرهنگ معین
(جَ لَ ) [ ع. جلالة ] (مص ل. ) بزرگواری.
فرهنگ عمید
۱. بزرگی، بزرگواری.
۲. عزت، شکوه.
فرهنگ فارسی
بزرگی، کلانسال شدن، بزرگواری، عظمت، شوکت
( مصدر ) ۱- بزرگ شدن. ۲- ( اسم ) بزرگی بزرگواری.
جمله سازی با جلالت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کرده ام در صف سگانت جای بین چه جاه و جلالت است مرا
💡 بر قامت جلالت اگر بخت کسوتی دوزد ز اطلس فلکش آستر کند
💡 تو یوسفی به مصر جلالت نهاده تخت من غایب از جناب تو یعقوب ممتحن
💡 ببارگاه جلالت که نیست باد صبا که بر تو عرضهٔ اسرار داد خواه دهد
💡 همواره در مقام جلالت تویی مقیم پیوسته در مکان سعادت تویی مکین